Την Δευτέρα(15/10) είχα ρεπό και είπα να μην sapίσω, αλλά να βάλω το μυαλό μου λίγο να δουλέψει, να δω μια γαμωπεριπέτεια, η οποία ως γνωστών σε ιδανικές συνθήκες περνάει στον θεατή πολλά μηνύματα.
Η γαμοπεριπέτεια είναι το δυσκολότερο είδος ταινιών. Δεν έχει καμία σχέση με τις κουλτουριάρικες ταινίες, στις οποίες απλώς βγάζεις τα σκηνικά και τσουπ να η κουλτουροταινία. Θέλει τέχνη και μεράκι για να γίνει.
Πρωτοπόρος και μέντορας για τους υπόλοιπους υπήρξε ο Bruckheimer. Con Air, Bad Boys 1 & 2, Armaggedon είναι τα διαμάντια που βρίσκονται στο portfolio του.
Bootαρα το,προσφάτως αναβαθμισμένο(με την νομική έννοια), pc μου, άνοιξα τον vlc,έκανα drag ‘n drop το diehard4, δεξί κλικ-> view subtitles->greek και περίμενα να δω υπερθέαμα.
Ύστερα από 2 ώρες και 4 λεπτά είχα μια μικρή απογοήτευση. Δεν ήταν γαμωπεριπέτεια αυτό που
είδα, παρά μια απλή περιπετειούλα. Κρίμα, γιατί από το DieHard προσδοκούσα παραπάνω.
Είχε μεγάλες ελλείψεις στο σενάριο. Δεν είχε γαμωφάσεις. Η μόνη αξιοπρεπείς ήταν εκεί, που με το αυτοκίνητό του έριξε το ελικόπτερο. Δεν είχε το προβλεπόμενο μουνάκι. Καλά κύριοι τις παραγωγής, τι σας χαλούσε εάν είχατε μία σαν την Megan Fox? Δεν υπήρχε comic-relief τύπος. Αυτό το σημείο υπήρξε βατερλό για την ταινία. Μου έβαλαν έναν ξενέρωτο τυπάκο, που σε όλη την ταινία δεν πέταξε ούτε μια καλή ατάκα. Σε τέτοιες στιγμές αναπολώ το blade trinity και τον μέγιστο comic-relief τύπο Ryan Reynolds
Δυστυχώς το DieHard4 δεν μπορεί να πάρει τον prestigious τίτλο της γαμωπεριπέτειας. Πάσχει από σοβαρές σεναριακές αδυναμίες, εξαιτίας των οποίων κατατάσσεται στον υποβαθμισμένο επίπεδο της απλής περιπέτειας.
Δημοσιεύθηκε από tauros 